Συμπληρώνονται φέτος 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης του 1821. Δυστυχώς για δεύτερη σχολική χρονιά οι συνθήκες της πανδημίας δεν μας επιτρέπουν να γιορτάσουμε, όπως αξίζει σε μια τέτοια επέτειο.
Η Ελληνική Επανάσταση είναι μια επανάσταση εθνική. Βρισκόμαστε στην εποχή της αρχής των εθνοτήτων. Ταυτόχρονα είναι μια επανάσταση δημοκρατική, που υποδείκνυε ως λόγο της τα Δικαιώµατα. Ασφαλώς, πρώτο από τα ∆ικαιώµατα εγγράφεται η ελευθερία. Οι Έλληνες του 1821 αγωνίστηκαν για να ζουν ελεύθεροι, πάλεψαν για ελευθερία, προφανώς πολιτική και κοινωνική, γιατί η ελευθερία οδηγεί στην ευδαιµονία.
Θα την χωρίζαμε σε τρεις περιόδους:
Την πρώτη περίοδο (1821-1825) κυριάρχησε ο ενθουσιασμός, καταγράφηκαν απερίγραπτου μεγαλείου πράξεις ανδρείας και αυτοθυσίας, βοήθεια από φιλέλληνες της Δύσης και Ανατολής αλλά κόντεψε να χαθούν τα πάντα όταν ενεπλάκησαν σε εμφύλιο σπαραγμό Ρου-μελιώτες και Μοραΐτες!
Στη δεύτερη περίοδο (1825 – 1827) η Επανάσταση έφτασε στα πρόθυρα της καθολικής κατάρρευσης όταν ο Αντιβασιλέας της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή ήρθε να ενισχύσει το Σουλτάνο με χερσαίες και ναυτικές δυνάμεις έχοντας επικεφαλής τον γαμπρό του στρατηγό Ιμπραήμ.
Στην Τρίτη περίοδο (1827 – 1829) με την επιλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας με επταετή θητεία γεννήθηκε το μικρό ελεύθερο ελληνικό Κράτος με Βόρεια σύνορα μέχρι τη Θεσσαλία και την Άρτα…
Από το 1821 μέχρι και σήμερα, αυτή την αιφνιδιαστικά δύσκολη εποχή του κινδύνου της υγείας και της οικονομικής ύφεσης, η διαχρονική σημασία εννοιών όπως Ανδρεία, Αυτοθυσία, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ των ηγετών και αγωνιστών στους χρόνους της Εθνικής Επανάστασης παραμένει αναλλοίωτη..Το πνεύμα της 25ης Μαρτίου ας γεμίσει τις ψυχές μας.
Τα λόγια του ποιητή ας γίνουν φάρος κι οδηγός μας!
« Ξύπνα, καημένε μου ραγιά,
Ξύπνα να δεις Ελευθεριά!»
Ας δώσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής στους γνωστούς και τους άγνωστους αγωνιστές της Εθνικής μας Επανάστασης.
